آدم ها

خسته ام می کند دویدن دنبال خستگی آدم ها.

دل زده ام می کند دل مردگی آدم ها.

می ترساند مرا ترس آدم ها.

گاهی دلم می خواهد با یک صدای یکنواخت، زیر لب بگویم خسته، دل مرده، ترسان باش! اگر فکر می کنی اینطور بهتر است ... بعد نمی فهمم جای من بین نفهم های بیشعور بی خیر و برکت است یا آدم ها زیادی خسته و دل مرده و ترسان اند.