بعد از یک ثانیه سکوت شروع می کند به پرسیدن سوال همیشگی: می بینی؟ خودت از بین حرف هایی که زدی متوجه شدی الان چرا فلان و بهمان دینامیسم رفتاری را داری؟ 

بعله! متوجه ام. در یک کلام پدر و مادرم ریده اند به تربیت من، بعله متوجه ام!

بعد هم که ساعت شده هشت و خداحافظ تا هفته آینده.

این هفته باید بپرسم چطور حالم از این دو تا به هم نخورد، چطور هر بار که تلفن می کنند عق نزنم که سر سی سالگی باید یک دهم حقوق ام را بدهم روانکاو تا این نکبت به بار آمده شاید درست شد، شاید.