5/09/2012

نارضایتی مضمن

 یک جاهایی هم خوب خیلی کم می آورم، خیلی. با یک رویا، یک تصویر، یک اشتیاق، خودم را مثل خرس پشمالوی تکه پاره شده
 کودکی، روی زمین می کشم که برسم مثلا به یک جایی، فقط با یک تصویر: من و یک چمدان کوچک و سبک، در یک فردودگاه در اندر دشت، منتظر پرواز به ناکجا آباد و شروع یک زندگی جدید و متفاوت. 
بعد فکر می کنم که من اگر اراده زندگی سبک و جمع و جور و ماجراجویی داشتم که ... 

No comments:

Post a Comment