10/17/2011

به ه


بیا! بیا اینجا. بیا اینجا گوشه اتاقم زیر نور مورب دم غروب بنشینیم، چای بخوریم و سیگار بکشیم، پشت سیگار. از درد حرف بزنیم.  از فریاد هایی که نزدیم، از چماغ هایی که نخوردیم، از گازهایی که به چشم هامان نرسید و از بازداشت هایی که نرفتیم. بیا اینجا بنشین برای هم از ضجه هایی که قبل از خواب زدیم، از ناله های در خواب، از لبخند های مصنوعی سر صبح و سلام های بی معنی و گریه های با معنی حرف بزنیم. بیا برای هم از درد حرف بزنیم. از روزهایی که تمام شد و از بغض هایی که گم و گور شد یک جایی در زمان. بیا از درد حرف بزنیم و برای هم هیچ نسخه ای نپیچیم. بیا تا ابد حرف بزنیم و هیچ آدم منطقی و تحلیل گر و نسخه پیچ و روشنفکری را هم به جمع مان راه ندهیم. تو فقط بیا.

No comments:

Post a Comment