7/19/2006

با خودکار قرمز


اشیا را تسلیم می کنیم. به آرامش دورغین اش که می رسیم ، به سرکوب دست می زنیم و تخریب. به انتزاع پناه می بریم، این طور انگار سبک بار تریم.
جای فنجان قهوه یا لیوان چای روی کاغذ را دوست دارم. یاد لذت های کوچکِ بینِ کارهای تل انبار شده می افتم.

No comments:

Post a Comment