6/17/2006

Irreversible

بعد از سه سال جستجو این فیلم رو دیدم!
فیلمی درباره عشق،خشونت و انتقام. حرف های زیادی پشت سر این کار گاسپر نوئه بود: باید اعصاب قوی داشت،فیلم تکان دهنده است و خواب رو از چشمان خیلی ها ربوده و باید با احتیاط آن برخورد کرد. در سال دو هزار و دو بیشترین تماشاچی از اوایل تا اواسط فیلم سالن سینما را ترک کردند. هشت –نه دقیقه نمایش کامل یک صحنه تجاوز و حدود ده دقیقه فیلم برداری از کلوپ گی ها، که به علت تاریک و بیمار جلوه دادن روابط هومو سکسوالی مورد انتقاد زیادی قرار گرفته بود و لقب فیلم هوموفوبیک رو در برخی نقد ها می شد دید.
ته مانده اعصابم را جمع و جور کردم و سعی کردم با شجاعت با فیلم برخورد کنم!برخلاف تصور و مطالبی که از فیلم شنیده و خوانده بودم،فیلم را جذاب و جالب توجه یافتم.تدوین بسیار خوب فیلم،یک داستان معمولی را به یک روایت جالب تبدیل کرده بود.خشونت فیلم چیزی بیشتر از خشونت زندگی روزمره را نشان نداده بود.صحنه تجاوز به مونیکا بلوچی،مشابه تمام صحنه های فیلم های پرنو بود که هر آن اراده کنی و کانال های ماهواره را کمی بالا پایین کنی،به سادگی می توانی تماشا کنی و چه بسا که به یک لذت تمام عیار اروتیک هم برسی! مرگ ساده و بی دردسر معصومیت و بی گناهی و در نهایت اقدام به انتقام و گرفتن انتقام از شخص اشتباهی!کنار هم قرار گرفتن صحنه ها به جای ایجاد هیجان، در یک شیب ملایم تنش زدایی می کرد و این واقعا ماهرانه بود.
You know what...Time destroys all things…..take it easy! ...I guess we are all Mephisto. Can’t forget the pleasure, the joy. … There are no bad deeds. Just deeds.

No comments:

Post a Comment