4/24/2005

بلیط های مترو، آخر خط کنترل می شوند،اما نیازی نیست محکم در جیب ات نگه اش داری.دلهره گم کردن بلیط های یازده یوروایِ اِق-او-اِق،دویدن برای رسیدن به قطار و درب هایی که آرام،درست پشت سرت به هم کوبیده می شوند،تکیه دادن سر به پنجره واگن و جستجو ی این تمدن غریب در گودی چشمان مسافرانی که در شیشه پنجره از زیر نظرت ات می گذرند،حس غریبی درست می کند.بگذار بلیط ها گم و گور شوند و کناررودِ سِنِ خسته از کشتی های تفریحی،با اشک هایت لجن زار بساز...

No comments:

Post a Comment