2/19/2005

حتی شخصیت های روی صحنه تئاتر واقعی تر به نظر می رسند!حداقل می توانم با آنها هم ذات پنداری کنم.لا اقل یک روح قلابی به مدت یک یا دو ساعت در بازیگران جاریست!به آدم های واقعی فکر می کنم.تبدیل به یک رویا شده اند.من خیلی خسته ام،من خیلی شادم،من خیلی خشمگین ام،من روابط عمومی فوق العاده ای دارم،من تنهاییم را می پرستم،من خیلی معترض ام،من خیلی دنبال آرامش می گردم، من ...عروسک اغراق شده!انقدر اگزجر کردم که روحم(روح ام؟!) آواره ی سفری بی بازگشت شده!سفر به خیر.

No comments:

Post a Comment