8/16/2004

من بچه ام.من یک بچه ی شش-هفت ساله ام.هر روز ،برام مثل روز اول مدرسه است.تصاویر با سرعت خارق العاده ای از جلوی چشم هام میگذره.تعجب میکنم،غصه میخورم،گیج میشم،دست و پام رو گم میکنم،خوشحالی ام با درصد بالایی شگفتی همراهه و به هیچ حسی ام اعتماد ندارم.تردید و تردید و تردید.هنوز اونقدر تکرار نشده ان که بهشون اعتمادی باشه...سبکِ سبک،تند و سریع.بدون وقفه.
به کمی سرما،وقفه،آرامش و سنگینی نیاز است.کسی سراغ نداره؟

No comments:

Post a Comment