7/26/2004

زنان خشم.زنان انتظار.زنان تنها.فاحشه گانِ پنهانِ زندگيِ خويش.زناني كه پيري خود را در مادرنشان نمي يابند.زنان اعتراض.من-تو-او-ما-شما-ايشان...در نور ناچيز صبح گاه,بهت زده در برابر آينه ميايستند و به بدنِ برهنه ي خود خيره ميشوند تا اولين شراره هاي تند آفتاب و روزي ديگر و بيگانگيِ ديگر و حس رقت انگيزِ ديگر....گهواره ي خالي تاب ميدهند و به " دختر" نداشته ي خود مي انديشند و بعد...وسوسه ي الهام بخش بودن و لبخند به فرشته وار زيستن.بي رنگ,بي حس,بي صداو تهي...

No comments:

Post a Comment