10/16/2003

تا به حال نديده بودمش.نميشناختمش ظاهرا همسن و سال خودم بود.امروز مرد.يك مرگ تدريجي ودردناك.پر كاري زياد يك سلول كه نهايتا يك غده ميشه,بعد هم تمام بافت هاي سالم رو از بين ميبره ....

حتي اسمش رو هم نميدونم.هيجده يا نوزده سال داره.سه هفته پيش از طبقه ي چهارم پرت شد پايين.امروز بعد از سه هفته كما,به هوش ا ومد.همه رو شناخته.اسيب جدي مغزي و نخاعي نديده.فقط شكستگي.امروز فهميدم كه زنده مونده....


حالا تو دو تا انتخاب داري.قرص قرمز يا ابي؟ميتوني ابي رو بخوري ,اونوقت خدايي رو خواهي ديد كه از دور مراقبت هست,همواره توسط نشانه هاش هدايتت ميكنه و تو رو دوست داره.اين نشانه ها بعضا غير قابل تحمل ان.اما در نهايت تو رو به كمال و ارامش ابدي خواهند رسوند.و اما قرمز,قرمز هر چيزي هست غير از ابي.هر چيزي.كدوم رو بدم؟قرمز يا ابي؟ ميترسي بعد از هر انتخاب پشيمون شي؟ خوب, يك راهنمايي:بعد از انتخاب و قورت دادن قرمز,وضعيت ابي ها رو به شكل محرك معده براي استفراغ خواهي ديد.كدومش؟!

No comments:

Post a Comment