10/05/2003

يه مدت ميگذره,به اين نتيجه ميرسي كه نه,مثل اينكه بايد خودت رو بندازي تو زحمت و از "موي اين خرگوش عزيز"بري بالا ,بلكه دستگيرت بشه دنيا دست كيه.كلي خودتو ميكشي,زحمت ميكشي,هر از چند گاهي دچار ياس فلسفي ميشي,از اين كتاب به اون كتاب,از اين سبك به اون سبك,از اين ادم به اون ادم,از ين وبلاگ به او ن وبلاگ ,تا ............... تا اينكه پاك راه رفتن خودت هم يادت ميره.تصميم ميگيري يه مدت بري پايين ,رو "پوست نرم خرگوشه لم بدي"..... اي بابا!شدي عينهو بارون درخت نشين. ورجه وورجه هاي اين مدت انچنان چيز قناسي ازت ساخته كه رو زمين صاف خوابت نميبره.

No comments:

Post a Comment