8/06/2003

او(ان زن)حضوري است بدون بدن.او مدت هاست كه از بدنش بيگانه شده است و با انديشه ي تصويرش زندگي ميكند.
اين قسمتي از مقدمه ي گزارش يكي از دوستان عكاس,از سري عكس هايي كه از يك زن در حال ارايش كردن گرفته.ارايش به سبك و سياق معمول تا مطابق معيارهاي اين دنياي مرد سالار,زيبا و اروتيك به نظر بياد..."اين گزارش سوگنامه ايست نه بر رنجي مرسوم كه بر رنجي خانگي"
همه چي اينطوري شروع ميشه و ادامه پيدا ميكنه.

No comments:

Post a Comment